Het werkbezoek is tegelijkertijd de afsluiting van een project van de Vereniging Nederlands Cultuurlandschap (VNC). Zij heeft de afgelopen drie jaar de aanwezige wilde appel en wilde peer in de provincie gemonitord en op sommige locaties bijgeplant.
De wilde appel op De Hoge Veluwe
In het Park groeit de inheemse wilde appel op verschillende plekken. De bronpopulatie en oudste bomen staan in het Otterlose Bos. “Deze bomen staan hier al tientallen jaren en zijn per toeval door het Park aangetroffen, nadat het Otterlose Bos bij het grondgebied van De Hoge Veluwe werd gevoegd”, legt Martin Koops uit. Hij houdt zich samen met Annemieke Visser en Sjors Brozius bezig met de wilde appel.
De wilde appel is in het kader van biodiversiteit een belangrijke soort voor het Park en daarom wordt er veel energie gestoken in het behoud van de soort. Dat draagt er mede aan bij dat de soort het ten opzichte van andere locaties goed doet op De Hoge Veluwe. “We zien dat andere terreinbeheerders de acties die we ondernemen voor de soort volgen en soms ook overnemen.”
De bomen staan tegenwoordig binnen een raster, dat is aangelegd om deze soort te helpen verjongen. De jonge bomen zijn binnen het raster beschermd tegen wildvraat. Ook soorten als zevenster en dalkruid kunnen hier groeien, omdat ze geen last hebben van de wroetende zwijnen.
De zelf opgekweekte zaailingen van de inheemse wilde appel uit het Otterlose Bos zijn op andere locaties in het Park, Hoog Baarlo en de Eikehoutbergen, geplant. Die locaties zijn niet willekeurig gekozen. Net zoals het Otterlose Bos zijn dit oude bosgronden, een systeem waarin de wilde appel goed past. De boompjes die op die locaties groeien, worden nauwlettend in de gaten gehouden.
Een halve meter per jaar
De wilde appel is een lichtminnende soort. Dat betekent dat de soort goed gedijt bij veel natuurlijk licht. Om dat te realiseren, zijn binnen het raster enkele bomen en struiken verwijderd om de opstand licht genoeg te houden. Zo kregen de appelbomen de kans om te groeien en zo vitaal mogelijk te zijn.
Ook de bomen op Hoog Baarlo worden tijdens het werkbezoek bezocht. Hier is goed te zien hoe snel een wilde appel kan groeien als de omstandigheden juist zijn. Een van de jonge bomen groeide het afgelopen jaar bijna een halve meter. Na gemiddeld zeven jaar beginnen de bomen vruchten te dragen. Die appels kunnen bezoekers ook proeven. “Die worden in de kerstperiode gebruikt in het Parkrestaurant in de jus of de dressing”, zegt Martin Koops.
Niet alle opgekweekte boompjes doen het zo goed. Dit komt door verschillende omstandigheden, zoals bodemdegradatie en het veranderende klimaat. In het Park wordt hier voortdurend onderzoek naar gedaan.
"We leren iets van elkaar"
“De uitwisseling tussen verschillende organisaties, terreinbeheerders, particuliere eigenaren en natuurlijk de experts op het gebied van autochtone bomen is heel waardevol”, zegt projectleider Malve Falk van de VNC. “Dat was ook tijdens het bezoek op De Hoge Veluwe weer voelbaar en hoorbaar. We leren allemaal iets van elkaar en zo groeit ook de kennis over de soorten en goed beheer verder.”
In de toekomst hoopt ze met verschillende organisaties en terreinbeheerders van gebieden waar veel wilde appel of wilde peer groeit te werken aan een kaart, om zo de voortgang van de twee soorten in beeld te houden.
Het werkbezoek op De Hoge Veluwe komt na een rondje langs een aantal wintereiken en het zien van een wegvliegende houtsnip ten einde. “Het is mooi dat we op deze manier resultaten met elkaar kunnen delen”, zegt Martin Koops. “De zorg voor de inheemse wilde appel is een project van de lange adem en zal ook in de toekomst met aandacht worden gevolgd.”
Interessant voor jou
-
-
-
Deze dieren vind je in het park
Van groot wild tot zeldzame vogelsoorten en van reptielen tot bijzondere insecten.
Wild observeren
Lees meer
-
-
-
-
-
-
-
